Prolog

♥
Witam w nowym miejscu!
Postanowiłam, że wystartujemy z nową historią już teraz, bo w sumie na co czekać? Forever Ours piszę od ładnych kilku miesięcy (straciłam rachubę) i mam spory zapas, więc nawet teraz, kiedy matura zbliża się wielkimi krokami i czasu jest coraz mniej, mogę regularnie publikować dla Was nowości. Nie powiem, że rozdziały będą pojawiać się co tydzień, dwa albo więcej - to zależy od Was. Podejrzewam, że będzie różnie. Postaram dostosować się do każdego.
Piszę obecnie 21 rozdział i wiecie co? Kocham tą historię. Mam nadzieję, że poczujecie równie pozytywne emocje, odkrywając kolejne rozdziały.
Odnośnie prologu, nie jest on długi, ale to już taka moja tradycja :) Od razu mogę Wam obiecać, że epilog będzie sporo dłuższy, niż ten na Mine. Mam już go nawet w głowie, ale do jego napisania brakuje mi jeszcze duuużo. Osobiście cieszę się z tego, bo tworzenie tej historii to czysta przyjemność.
Link do galerii bohaterów również znajduje się na dole. Z czasem będzie się ona powiększać i wtedy dam Wam znać :)
Miłej lektury życzę i do następnego! :*
P.S. Na dole znajduje się dedykacja, która już od paru tygodni nie jest niespodzianką, ale to szczegół :)

***
Tyrone Wells - Time Of Our Lives

,,Pamiętam, że gwiazdy zawsze uśmiechały się do ciebie, a teraz, po raz pierwszy w życiu, czuję, że uśmiechają się także do mnie. Patrzą na mnie twoimi oczami z troską i miłością. Nie umieram, choć wiem, że odchodzi pewna cząstka mnie, która nigdy już nie wróci. Jeśli to wszystko rzeczywiście ma się tak skończyć, cieszę się, że miałem w tobie prawdziwego przyjaciela. Jest jedna, malutka rzecz, która nie umiera, lecz zostaje w naszych sercach, póki te wciąż biją - wspomnienie. Każde, które dzieliliśmy, lśni w mej pamięci tym samym wyrazistym blaskiem, co wtedy, kiedy jeszcze nie należało do przeszłości - było najcudowniejszą teraźniejszością, o którą nie ośmieliłbym się prosić. Dzisiaj, choć marznę niemiłosiernie, nie zamierzam ruszyć się stąd o krok. Zniosę wszystko, mogę nawet skostnieć przez ten czas, aby powiedzieć ci to, co leży mi na duszy. Zanim jednak usłyszysz to wszystko w oficjalnej, dopracowanej wersji, pozwól, że urządzę sobie małą próbę. Chcę cofnąć się do początku, by przeżyć to jeszcze raz, ułożyć sobie w głowie pewien plan i upewnić się, że nie rzucę swoich słów na wiatr. Chcę, aby to, co powiem, zawierało najszczerszą prawdę, ponieważ na to zasługujesz - i zawsze tak było. Trzydziesty pierwszy grudnia, dwadzieścia stopni na minusie, śniegu po kostki i nikogo wokół mnie. Jestem tutaj sam, tylko ja i setki gwiazd, mieniących się przepięknie. Oglądam się za siebie, ale wiem, że wkrótce znowu znajdę się w miejscu, które od początku, aż do samego końca, było tylko nasze - w miejscu, w którym gwiazdy lśniły tylko dla nas.''